Milczycie ziemskie duchy przed wydarzeniami, bo nieczyste sumienie macie, boicie się stanąć przed Prawdą samą, Mną Jezusem Chrystusem!
I choć gawiedź ciemna stara się do Mnie dotrzeć, w Moje pobliże, to jest natychmiastowo wypalana Bożym ogniem, gdyż nieczyste zamiary mają.
Milczenie was ziemianie ma swoje podstawy w tym, że już spożywacie owoce swoich myśli, słów i czynów, i to w narastającej skali. Każdy kto do Mnie dzwoni, pisze…, mający czyste zamiary natychmiast ma wskazaną jasną drogę do Światła i jest nią prowadzony, jeżeli się zatrzyma, nie będzie duchowo pracowity, odpada, natychmiast jest odrzucany, Ja nikomu nie muszę się tłumaczyć z podjętej decyzji, w końcu wybieracie ciemność i tak się zatracacie.
Każdy taki duch idzie prostą drogą do leja rozkładu, Boży młyn go w swoich przeżyciach przemieli, obedrze ze wszystkiego, a to niemiłosiernie boli i tracąc świadomość siebie samego jest odprowadzany do duchowo istotnego, powraca skąd wcześniej wyszedł w celu uświadomienia siebie samego, lecz zawiódł i duchowo upadł.
Skala zjawiska już dziś przerasta waszą zdolność pojmowania.
Każdy pozostały niech walczy o świadomość siebie samego, to walka na »śmierć i życie«, albo zwycięży wasz mózg przedni i jego produkt rozum, albo wasz duch kierujący się odczuciami, swoim sumieniem. Innej możliwości nie ma!
Już teraz nie zaznacie wewnętrznego spokoju, aż do ostatecznego oczyszczenia, narastające Światło wymusza na każdym prawa Stwórcy, współbrzmicie – żyjecie duchowo, nie współbrzmicie – do leja rozkładu.
Całość jasna i czytelna, resztę wam jesienno-zimowe wydarzenia wytłumaczą bardzo czytelnie, na was samych, na waszym przykładzie.
Stoicie w surowym i chłodnym Świetle Miłości, Moim Jezusa Chrystusa i zaczynacie marznąć, Miłości, która może was wszystkich rozgrzać, lecz tego to wy już dawno przestaliście duchowo chcieć.
Oskarżam was o brak bycia duchowym, a wyrok jakże sprawiedliwy na was już się przejawia ostatecznie.
Żegnaj, to właściwa forma pożegnania ostatecznego!
